Longfill czy premix, czym się różnią
Longfill i premix wyglądają na pierwszy rzut oka podobnie — duża butelka, częściowo pusta, z liczbami na etykiecie. Różnica między nimi zaczyna się jednak jeszcze przed otwarciem nakrętki, bo w środku znajdziesz coś zupełnie innego w zależności od tego, który z tych formatów trzymasz w ręce.
Czym longfill różni się od premixu?
W butelce longfilla jest wyłącznie aromat — skoncentrowana mieszanina substancji smakowych bez bazy i bez nikotyny. Wolna przestrzeń w butelce jest przeznaczona na bazę VG/PG i shoty nikotynowe, które dodajesz samodzielnie.
W butelce premixu aromat jest już wymieszany z bazą w odpowiednich proporcjach — producent zrobił tę część za ciebie. Do uzupełnienia zostają wyłącznie shoty nikotynowe, bo baza jest już w środku.
| Longfill | Premix | |
|---|---|---|
| Co jest w butelce | Tylko aromat | Aromat i baza |
| Co dodajesz | Bazę VG/PG i shoty nikotynowe | Tylko shoty nikotynowe |
| Typowy format | 10/60 ml, 20/120 ml | 50/60 ml, 50/75 ml |
| Proporcja VG/PG | Wybierasz sam przy zakupie bazy | Ustalona przez producenta |
Czy longfill to gotowy liquid, czy sam aromat?
Ani jedno, ani drugie w pełnym sensie — i dotyczy to zresztą obu formatów. Longfill to sam aromat, który staje się liquidem dopiero po zmieszaniu z bazą i shotami. Premix jest już aromatem wymieszanym z bazą, ale bez nikotyny, więc też nie nadaje się do vapowania prosto z butelki — chyba że chcesz wersję 0 mg.
Gotowy liquid to trzecia, zupełnie odrębna kategoria — otwierasz butelkę i wlewasz do urządzenia bez żadnego mieszania. Ani longfill, ani premix do niej nie należą. Różnica między nimi leży wyłącznie w tym, ile pracy wykonał za ciebie producent — więcej o tym, czym jest premix jako format, piszemy tu: co to jest premix.
Longfill czy premix: który wymaga mniej pracy?
Premix jest prostszy: otwierasz butelkę, wlewasz odpowiednią liczbę shotów nikotynowych, zamykasz i wstrząsasz. Nie musisz kupować bazy osobno ani zastanawiać się nad proporcją VG/PG, bo te decyzje podjął za ciebie producent. Cały proces zajmuje minutę i nie wymaga niczego poza shotami.
Longfill wymaga jednego kroku więcej — trzeba mieć bazę, wybrać jej proporcję VG/PG pod swój sprzęt, a potem dolać składniki we właściwej kolejności. To dłużej o kilka minut, ale daje pełną kontrolę nad tym, co trafia do butelki. Jak wygląda ten proces w praktyce, opisuje artykuł o mieszaniu premixu z bazą i shotem — zasada jest zbliżona dla obu formatów, z tą różnicą, że przy longfillu bazę dolewa się do pustej przestrzeni, a przy premixie jej tam już nie ma.
Dla kogo longfill, a dla kogo premix?
Longfill sprawdza się, gdy zależy ci na cenie w przeliczeniu na ml gotowego liquidu albo gdy chcesz samodzielnie dobierać proporcję VG/PG do konkretnego urządzenia. Masz wtedy pełną elastyczność: ten sam aromat możesz przygotować z bazą 50/50 do poda MTL albo z 70/30 do mocniejszego urządzenia. Kupując bazę na zapas z BigVapoteur, koszt jednej butelki gotowego liquidu jest wyraźnie niższy niż przy premixie.
Premix ma sens, gdy chcesz pominąć jeden etap przygotowania i nie zależy ci na elastyczności w zakresie bazy — kupujesz, masz shoty i to wystarczy. Format sprawdza się też dobrze jako sposób na wypróbowanie nowego aromatu bez konieczności kupowania pełnej butelki bazy tylko po to, żeby sprawdzić, czy smak ci odpowiada.